Μια διαφορετικη εμπειρια στην Ουγγρικη υπαιθρο

Οφείλω να παραδεχτώ ότι η Βουδαπέστη είναι μία από τις ομορφότερες πόλεις, αν όχι η ομορφότερη, που έχω επισκεφτεί ποτέ. Για αυτό άλλωστε έχω βρεθεί ήδη δύο φορές εκεί, με διαφορά λίγων μηνών μόλις. Την δεύτερη βέβαια το συνδύασα με μια διαμονή δύο εβδομάδων σε έναν παλιό μύλο στην Ουγγρική ύπαιθρο, σε μια μοναδική εμπειρία. Η νότια Ουγγαρία κοντά στα σύνορα με την Κροατία, έχει λοιπόν την τιμητική της σήμερα.

16 ημέρες σε ένα χωριό στην μέση του πουθενά σε μια ξένη χώρα, ονόματι Kemes, χωρίς πολλές ανέσεις και επαφή με πολιτισμό σίγουρα είναι μια πρόκληση που πολλοί θα αντιμετώπιζαν είτε με ενθουσιασμό είτε με επιφυλακτικότητα. Το Kemes λοιπόν απέχει οδικώς κάτι παραπάνω από 3 ώρες από την Βουδαπέστη και λιγότερο από 10 χιλιόμετρα από τα Κροατικά σύνορα. Διοικητικά ανήκει στην επαρχία Baranya, μια από τις φτωχότερες της Ουγγαρίας, που ήδη είναι μια χώρα λιγότερο ανεπτυγμένη οικονομικά σε σχέση με τις περισσότερες της Ε.Ε. Όλες αυτές οι συνθήκες πάντως από μόνες τους είναι ικανές να δημιουργήσουν ένα σκηνικό μίνι “περιπέτειας”, που ήταν κι ένας από τους λόγους που επέλεξα να θυσιάσω δύο εβδομάδες από το ελληνικό καλοκαίρι για τις ουγγρικές πεδιάδες.

DSCF1552_compressed

Τυπική εικόνα ενός Ουγγρικού χωριού

Η βάση για αυτό το διάστημα όπως ανέφερα πιο πριν ήταν ένας παλιός μύλος που υπέστη μια μικρή ανακαίνιση από την τοπική κοινότητα πριν λίγα χρόνια. “Συνοδοιπόροι” περισσότερα από 40 άτομα από κάθε γωνιά της Ευρώπης σχεδόν, που βρεθήκαμε εκεί για τις ανάγκες ενός project που μας έδωσε την ευκαιρία να ασχοληθούμε με την αναλογική φωτογραφία, την δημιουργία αυτοσχέδιων μουσικών οργάνων αλλά και την απασχόληση στις αγροτικές περιοχές. Έτσι λοιπόν αυτή η διαπολιτισμική συνάντηση έμελλε να έχει πολλά οφέλη.

DSCF1615_compressed

Μαγειρεύοντας με μέλη της τοπικής κοινότητας

Γυρνώντας τις περισσότερες μέρες τουλάχιστον 25-30 χιλιόμετρα με το ποδήλατο για τις ανάγκες του εργαστηρίου αναλογικής φωτογραφίας που είχα επιλέξει, είχα την ευκαιρία να έρθω σε επαφή με πολλούς ντόπιους. Εκεί όπου η έλλειψη κοινής γλώσσας επικοινωνίας σε αναγκάζει να αυτοσχεδιάσεις πολλές φορές, χρησιμοποιώντας νοήματα και την γλώσσα του σώματος, όπως θα έχετε διαπιστώσει και όσοι έχετε βρεθεί σε παρόμοιες καταστάσεις. Ωστόσο απαλλαγμένοι από την πίεση των μεγαλουπόλεων, οι άνθρωποι αυτοί είναι πάντα χαμογελαστοί, φιλικοί και πρόθυμοι να σε βοηθήσουν ακόμα κι αν τους μιλάς στα Αγγλικά και εκείνοι στα Ουγγρικά. Λόγω μάλιστα των λιγοστών ευκαιριών ανάπτυξης που υπάρχουν στην περιοχή αυτή, η πλειοψηφία των κατοίκων είναι αγρότες ή κτηνοτρόφοι που ζουν λιτό βίο, και η ανεργία των νέων είναι σχετικά μεγάλη. Είναι χαρακτηριστικό πως οι περισσότερες οικογένειες μετά βίας βγάζουν 500-600 ευρώ τον μήνα. Συνεπώς όσα θα δει κάποιος που προέρχεται από ανεπτυγμένη χώρα σε αυτή την περιοχή (και οποιαδήποτε τέτοια περιοχή), θα τον κάνουν να εκτιμήσει πολλά από αυτά που έχει.

DSCF1585_compressed

Παρέα με 2 μικρούς φίλους

Το Kemes και τα πέριξ του λοιπόν είναι μια απέραντη πεδιάδα, οπού τα αυτοκίνητα τείνουν να γίνουν είδος προς εξαφάνιση. Το ίδιο το χωριό καθώς και τα περισσότερα τριγύρω έχουν πληθυσμό μόλις λίγων εκατοντάδων, και πέρα από 2-3 μαγαζιά με τα βασικά είδη και μικρές καντίνες/pubs, σπάνια θα βρεις άλλα “ζωντανά” μέρη, πέρα από το Harkany που είναι η μεγαλύτερη πόλη σε κοντινή εμβέλεια. Λιβάδια με ηλιοτρόπια ή καλαμπόκια, δάση και μικρά ποτάμια ή ρυάκια είναι το σκηνικό που επικρατεί ως επί το πλείστον εδώ πέρα. Το ποδήλατο είναι το πιο απαραίτητο μεταφορικό μέσο εδώ πέρα ίσως, αφού μπορείς να μετακινηθείς από χωριό σε χωριό εύκολα (αφού οι δρόμοι είναι σχεδόν άδειοι) και παράλληλα να απολαύσεις το τοπίο. Ένα must για κάποιον είναι να πεταχτεί και μέχρι την Κροατία, που είναι κυριολεκτικά δίπλα.

DSCF1605_compressed

Ο ποταμός Drava, φυσικό σύνορο με την Κροατία

Προηγουμένως ανέφερα ότι είχα παρακολουθήσει στα πλαίσια του project ένα εργαστήριο αναλογικής φωτογραφίας, τόσο σε θεωρητικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο. Πέρα από τις μοναδικές γνώσεις που μπορείς να μάθεις μέσα στον σκοτεινό θάλαμο, γιατί όσο να 'ναι η όλη διαδικασία του να παίρνεις ένα φιλμ κι από εκεί με κατάλληλα βήματα να παράγεις φωτογραφίες σε χαρτί είναι ελκυστική, το “ζουμί” της υπόθεσης κρύβεται και στο να βγεις έξω να πειραματιστείς. Έτσι, με μια κάμερα ανά χείρας και περιπλανώμενος για ώρες σε αυτή την γωνιά της Ουγγαρίας, μπορείς είτε να ανακαλύψεις ένα νέο χόμπι είτε να το εξασκήσεις περαιτέρω. Παλιές και παραδοσιακές κατοικίες, εγκαταλελλειμένες σιδηροδρομικές γραμμές, ειδυλλιακά τοπία, χαρούμενα παιδικά πρόσωπα και άλλα πολλά θα γεμίσουν το φιλμ σου. Κάτι το οποίο φυσικά δεν περιορίζεται μόνο εδώ, αλλά κάλλιστα μπορεί να γίνει παντού. Το σίγουρο είναι πάντως ότι οι εικόνες που απαθανατίζει κανείς εδώ πέρα, αποτυπώνουν αρκετά καλά την ζωή στις επαρχίες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, με τους φτωχούς πλην τίμιους ανθρώπους που έχουν μάθει ωστόσο να αφήνουν στην άκρη τις κακουχίες.

DSCF1628_compressed

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές οικογένειες του Kemes

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο για την περιοχή αυτή είναι και οι μεγάλες μεταβολές της θερμοκρασίας. Τους καλοκαιρινούς μήνες ενώ το πρωί το θερμόμετρο αγγίζει ή ξεπερνάει τους 35 – 40 βαθμούς πολλές φορές, την νύχτα πέφτει συνήθως στους 15 – 20 και με μεγάλα ποσοστά υγρασίας. Όπως επίσης και τα πολλά ζώα που κάθε οικογένεια ή κτηνοτρόφος έχουν στην κατοχή τους. Πέρα από τα άλογα που είναι απαραίτητα στους περισσότερους που ασχολούνται άμμεσα ή έμμεσα από την γεωργία, σε αρκετά σπίτια θα δεις να συνυπάρχουν από σκύλοι και κόκορες μέχρι πάπιες και παγώνια.

20140822_180537_compressed

Ναι, ακόμα και οικόσιτα ελάφια

Ενώ δεν αποκλείεται να συναντήσεις και κάποιο βοσκοτόπι με το χαρακτηριστικό είδος βουβάλου που υπάρχει εδώ.

20140822_170409_compressed

Με τον "φίλο" μας

Ίσως είναι δύσκολο να πειστεί κάποιος και να οργανώσει ένα τέτοιο ταξίδι. Πόσο μάλλον από την στιγμή που μιλάμε για μια επαρχία που δεν έχει ακούσει ποτέ, σε μια λιγότερη “διάσημη” χώρα του εξωτερικού. Η εμπειρία όμως του να ζεις έστω και για λίγες ημέρες στην εξοχή σαν ντόπιος, είναι μοναδική. Ακόμα και στην Ελλάδα τώρα που έρχεται καλοκαίρι, μπορείς κάλλιστα να πάρεις το σακίδιο σου και να οργώσεις την ύπαιθρο. Ο οικοτουρισμός, ειδικά όταν συνδυάζεται και με δραστηριότητες που προσφέρουν κάτι στην τοπική κοινότητα, θα σου μείνει αξέχαστος.

DSCF1620_compressed

Συνεισφέροντας στην συλλογή των καρπουζιών

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s