Solo travelling : Το ταξιδι προς την αυτογνωσια

Αφορμή για αυτό το κείμενο στάθηκε το πιο πρόσφατο ταξίδι μου. Ένα ταξίδι το οποίο ήταν το πρώτο το οποίο αποφάσισα, οργάνωσα και στο μεγαλύτερο μέρος του ήμουν μόνος (ή σχεδόν μόνος). Η εμπειρία αυτή ήταν κάτι που πάντα σκεφτόμουν αλλά δεν είχα υλοποιήσει μέχρι τώρα. Ωστόσο μιας και δεν είμαι τόσο πεπειραμένος σαν solo traveller, προσπάθησα να σου μεταφέρω κυρίως την προσωπική μου εμπειρία παρά μια άποψη ενός ειδικού.

Νομίζω δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι περισσότεροι ταξιδεύουμε αν όχι πάντα, τουλάχιστον στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, έχοντας κάποια συντροφιά. Είτε αυτή λέγεται οικογένεια είτε λέγεται φίλοι. Είτε αποτελείται από το έτερον μας ήμισυ μόνο είτε από μια μεγάλη παρέα. Το θετικό είναι ότι οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας έχουμε δίπλα μας κάποιον γνωστό προκειμένου να πούμε δύο κουβέντες, να χαλαρώσουμε και να διασκεδάσουμε. Και κυρίως να νιώσουμε μια οικειότητα ευρισκόμενοι σε ένα ξένο περιβάλλον.

Ωστόσο ακόμα κι αν οι καλύτερες στιγμές που έχω να θυμάμαι από όσα ταξίδια έχω κάνει μέχρι τώρα είναι αυτές που έζησα μαζί με φίλους ή γνωστούς, πιστεύω ότι το να ταξιδεύεις μόνος είναι κάτι το οποίο μπορεί να σου προσφέρει κι αυτό με την σειρά του μοναδικές αναμνήσεις. Βέβαια μάλλον είναι περίεργη η αίσθηση να τριγυρνάς σε ένα μέρος εκατοντάδες ή χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι σου και να μην έχεις κάποιον στο πλάι σου.

15c9dc57156215a43a016d8e47552c79

Φώτο του χρήστη Tyff Marquardt από το Pinterest

Αν και θεωρητικά σε αυτό το ταξίδι δεν ήμουν εντελώς μόνος (αφού γνώριζα άτομα στο μέρος αυτό τα οποία συνάντησα ορισμένες φορές), νομίζω ότι έστω και με αυτόν τον τρόπο πήρα ορισμένα χρήσιμα μαθήματα. Ίσως να ήταν καλύτερη κιόλας αυτή η ενδιάμεση κατάσταση για αρχή, καθώς η μετάβαση από ένα ταξίδι με παρέα σε ένα στο οποίο είσαι ολομόναχος σίγουρα είναι απότομη. Ειδικά για κάποιον που μπορεί να μην είναι περιπετειώδης τύπος και έτοιμος να περάσει αρκετά «βουνά» που θα του παρουσιαστούν.

Όπως συνειδητοποίησα, το παν είναι η καλή προετοιμασία. Η γνωστή ρήση του λαού μας «των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν» βρίσκει εφαρμογή εδώ. Από το να βρεθείτε προ δυσάρεστων εκπλήξεων, καλύτερα να μεριμνήσετε ώστε να έχετε μελετήσει όσο το δυνατόν καλύτερα τα πάντα για τον προορισμό σας. Και ειδικά που και πως πρέπει να απευθυνθείτε αν σας τύχει κάποιο πρόβλημα. Γιατί μέχρι τώρα πάντα υπήρχε κάποιος που μπορούσε να σας βοηθήσει. Εδώ όμως θα πρέπει να ψάξετε να βρείτε μόνος σας την λύση.

Μην ξεχνάς όμως το ότι είσαι μόνος σου δεν σημαίνει πως είσαι αντικοινωνικός. Τις πρώτες ημέρες ήμουν πιο «κλειστός», μια κατάσταση στην οποία πιθανότατα βρίσκονται όλοι όσοι ταξιδεύουν για πρώτη φόρα solo. Ωστόσο αυτό μόνο σε κακό μπορεί να βγει. Σκέψου ότι εκεί έξω βρίσκονται και άλλα άτομα τα οποία είναι στην ίδια κατάσταση με εσένα. Μην διστάσεις λοιπόν να προσπαθήσεις να πιάσεις κάποια φιλία. Μπορεί να είναι ταξιδιώτες ή ντόπιοι τους οποίους ενδεχομένως να μην ξαναδείς ποτέ. Αλλά όλοι τους θα έχουν να σου διηγηθούν κάποια ενδιαφέρουσα ιστορία και να σε βοηθήσουν να νιώσεις πιο οικεία. Ενώ αν βρίσκεσαι σε μια μεγαλούπολη και θέλεις να διασκεδάσεις, είναι μια καλή παρέα για εσένα.DSCF2255

Καλά όλα αυτά θα μου πεις, αλλά έχω να κερδίσω τίποτα με το να ταξιδεύω μόνος; Πιστεύω είναι μια ερώτηση στην οποία δεν μπορώ να σου δώσω την ιδανική απάντηση δυστυχώς. Αφ’ενός διότι για αυτό μπορούν να σου μιλήσουν άτομα με μεγαλύτερη εμπειρία, αλλά κυρίως επειδή είναι κάτι το οποίο θα ανακαλύψεις εσύ ο ίδιος. Για μένα πάντως το σημαντικότερο που αποκόμισα από αυτή την σύντομη εμπειρία και αυτό που με εξιτάρει πιο πολύ ώστε να το επαναλάβω στο μέλλον, είναι μια λέξη : ελευθερία. Για πρώτη φορά ένιωθα ότι δεν είχα την υποχρέωση να ακολουθήσω κάποιο πρόγραμμα, να τηρήσω κάποιους κανόνες και να επισκεφτώ συγκεκριμένα μέρη. Μπορούσα να ξεκινήσω οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας ήθελα και να ακολουθήσω όποιο δρομολόγιο επιθυμώ.

Εξάλλου το solo travelling είναι μια περιπέτεια από την οποία αποκλείεται να μην βγεις πιο ώριμος σαν χαρακτήρας. Όλη αυτή η μοναχική περιπλάνηση σου δίνει την δυνατότητα να σκεφτείς και να αναθεωρήσεις για πολλά πράγματα. Κυρίως να καταλήξεις στο αίσθημα το οποίο ήδη νομίζω ότι, προσωπικά, έχει αρχίσει δειλά – δειλά να με κατακλύζει : ότι πρέπει να είσαι ο εαυτός σου, να κάνεις αυτά που σου αρέσουν κι όχι αυτά που πρέπει και να μάθεις να είσαι ανεξάρτητος.

*H φώτο του άρθρου προέρχεται από το itslavida.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s